نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از آتش حرص و آز تا چند نفیر

ای آب زروی رفته پندی بپذیر

ای خوار چو خاک راه تا چند امیر

ای عمر به باد داده میری کم گیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس حرص و آز اشاره دارد و از آب طلب می‌کند تا از تجربیات گذشته درس بگیرد. همچنین به فردی که مانند خاک خوار و کوچک است، می‌گوید که آیا تا چه زمانی می‌خواهد در پی مقام و قدرت باشد. در نهایت به عمر اشاره می‌کند و تذکر می‌دهد که نباید آن را به باد داد و بهتر است از آن بهره بیشتری گرفت.