شمارهٔ ۲۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به طمع و آسیب‌های آن اشاره دارند. شاعر می‌گوید که خود را به دام طمع نینداز و از آن فاصله بگیر، زیرا طمع تو را در بند می‌کند. تا زمانی که طمع هست، تو هم در بند هستی و اگر بر اثر طمع به مشکلاتی مبتلا شوی، رهایی از آن دشوار خواهد بود. خلاصه اینکه، باید از طمع دوری کرد تا به آزادی و رشد دست یافت.