شمارهٔ ۴۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تذکر به انسان می‌پردازد که او از خاک و آب به وجود آمده است و نباید به خود ببالد و متکبر باشد. در واقع، هیچ انسانی نمی‌تواند از اصل خود فراتر رود. در نهایت، اگر می‌خواهی از قید و بندهای جهان آزاد شوی، باید از سخنان پر pride لاتجاوز کنی و خود را فراتر از "من" و "ما" نپنداری.