شمارهٔ ۴۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان معانی عمیق روحانی و ارتباط با خدا می‌پردازد. شاعر می‌گوید که برای رسیدن به حق و حقیقت، نباید به نفس و خودبین‌بودن توجه کرد. در حضور خداوند، بی‌دل و بی‌دین بودن امکان‌پذیر نیست و تنها با همت و اراده‌ي الهی می‌توان به ایشان نزدیک شد. در واقع، برای دستیابی به افق‌های عالی معنوی، لازم است خود را فراموش کنیم و به خداوند توجه کنیم.