نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای خسته و بسته از پس بینی خویش

بینی که چه بینی تو زخود بینی خویش

بینی کنی و به خلق کمتر بینی

بینی که چه آید به تو از بینی خویش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به انسانی خسته و دلتنگ اشاره می‌کند که به خود واقف نیست و از دنیا و دیگران غافل است. او به او می‌گوید که درگیر خودبینی و خودکاوی است و به همین دلیل نمی‌تواند به دیگران توجه کند و نبیند که در اطرافش چه می‌گذرد. به نوعی، پیام شعر این است که انسان باید از خودبینی فاصله بگیرد و به رابطه با دیگران و دنیای بیرون توجه کند.