شمارهٔ ۵۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به این معناست که در زندگی زمان زیادی برای اتلاف کردن وجود ندارد و باید هرچه زودتر از فرصت‌ها بهره‌برداری کنیم. اگر بی‌توجهی کنیم و در خواب غفلت بمانیم، ممکن است عمرمان به پایان برسد و همه چیز از دست برود. بنابراین، باید هوشیار باشیم و از زمان به درستی استفاده کنیم.