شمارهٔ ۶۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به این نکته اشاره شده است که هیچ کس از وضعیت واقعی و رازهای پنهان زندگی خبر ندارد. هر گروهی در تلاش است که کار خاصی را انجام دهد، اما در نهایت هیچ کس به تنهایی قادر به انجام کار مهمی نیست.