شمارهٔ ۶۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر سختی در بیدار کردن کسی است که به خواب رفته و در عین حال به خاک یا دنیای مادی پیوسته است. اگرچه ممکن است با فریادی بیدار شود، اما روح او که مرده است، به هیچ شیوه‌ای به زندگی بازنخواهد گشت.