نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

می میرم ازو و صورت جان در پیش

بر آتشم و روضهٔ رضوان در پیش

در عالم عشق طرفه حالی که مراست

تشنه جگر و چشمهٔ حیوان در پیش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و اشتیاق شدید شاعر است. او در حالتی آتشین و سرشار از احساسات قرار دارد و با وجود تنهایی و تشنگی، تصویری از بهشت و زیبایی را در پیش روی خود می‌بیند. شاعر به‌نوعی درگیری روحی و جسمی را تجربه می‌کند که نشان‌دهنده عمق عشق و longing اوست.