شمارهٔ ۷۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی به فصول زندگی اشاره دارد. شاعر عمر انسان را به بهار تازه تشبیه کرده و به زیبایی آن اشاره می‌کند که در روزهای بهاری گل‌ها بر سر او می‌افشانند. اما به طعنه می‌گوید که تو به خاطر غرور و خودبینی‌ات نمی‌توانی از زیبایی‌های زندگی بهره‌برداری کنی و فقط منتظر روزهای سخت‌تر هستی که همچون باد خزان، به شاخسار تو آسیب می‌زند.