نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر شه که زعدل شد شعار و شانش

نافذ باشد به ملک در فرمانش

ملک چو گوی و عدل چوگان، به مثل

گوی آن نبود که باشد آن چوگانش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که هر کسی که به عدالت پایبند باشد و شعارش عدالت باشد، قادر است به فرمانروایی در عرصه‌های مختلف دست یابد. به عبارت دیگر، عدالت همچون وسیله‌ای است که سلطنت و پادشاهی را تقویت می‌کند؛ زیرا بدون عدالت، حکومت و فرمانروایی معنایی نخواهد داشت. در واقع، عدالت به مانند گوی در بازی چوگان است که بدون چوگان نمی‌تواند حرکت کند و نتیجه‌‍ای داشته باشد.