نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بس خون جگر که مرد را خورده شود

تابیش بدی به دیگران برده شود

با آنک بدی کرد برو نیکی کن

تا فرق میان تو و او کرده شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که اگر کسی به ما آسیب رسانده است، باید در پاسخ به او نیکی کنیم. چرا که با عمل نیکه‌مان، نه تنها خودمان را از بدی‌های او متمایز می‌کنیم، بلکه به نوعی به او یادآوری می‌کنیم که کارهای بد او قابل جبران نیستند. در واقع، این دیدگاه به ما می‌آموزد که بدی را با نیکی پاسخ دهیم تا روح و رفتار خود را ارتقا دهیم.