شمارهٔ ۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس درد و اندوه ناشی از وداع هستند. شاعر می‌گوید که وقتی فکر جدایی به سرش می‌زند، دیگر برایش مهم نیست که گریه کند. او در زمان وداع اگر غم نبود، اشکش به خاطر سوز دلش جاری می‌شود. در کل، احساسات عمیق و دشواری که با جدایی و وداع همراه است، در این اشعار تجلی یافته است.