شمارهٔ ۴۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم و صبر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که برای غم باید خون گریه کرد و تحمل و صبر را به کار گرفت. همچنین، اگر کسی نتواند در برابر این غم تسلیم شود و دلش را به این وضعیت نیندازد، باید او را از دنیای خود بیرون کرد. به عبارتی، تنها کسانی که می‌توانند با غم کنار بیایند، در دنیای او باقی خواهند ماند.