نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / رباعیات الحاقی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است

رنگ دو رخش به رنگ آذرگون است

قدّ و خد و خال و زلف و اندام و تنش

سرو و گل و مشک و قیر و عاج و خون است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و او را به صورت مروارید پنهانی توصیف می‌کند. رنگ صورتش را به رنگ آتش تشبیه می‌کند و ویژگی‌های ظاهری او مانند قد، خال، زلف و اندام را با عناصر زیبا و گرانبها مثل سرو، گل، مشک و عاج مقایسه می‌کند. در کل، این اشعار به تمجید از زیبایی معشوق پرداخته‌اند.