نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / رباعیات الحاقی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گلبرگ ز روی چو مهت شاید چید

مشک از سر زلف سیهت شاید چید

بر رهگذری که خرّم آیی و روی

دامن دامن گل زرهت شاید چید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر گلبرگ‌ها را از چهره‌ی معشوق بچیند، زیبایی‌اش همانند ماه خواهد شد و بوی خوش مشک را که از موهایش می‌توان استشمام کرد، تشبیه می‌کند. همچنین، به شکوه راه رفتن او و این‌که چطور دامن گل‌ها را می‌توان از او برداشت، اشاره می‌کند. در مجموع، این شعر به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر او بر دیگران می‌پردازد.