شمارهٔ ۵۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به افرادی اشاره دارد که حقیقت را نمی‌دانند و تنها به انجام عبادات مثل نماز در شب‌های طولانی مشغولند. شاعر خود را از این حالت جدا می‌بیند و بیان می‌کند که او در این خلوت نیازی به طولانی‌کردن عبادت ندارد و یک لحظه‌ی واقعی در زندگی‌اش به مراتب ارزشمندتر از صد سال نماز است.