شمارهٔ ۵۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر ابراز اشتیاق و درد عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که شدت این اشتیاق و درد آنقدر زیاد است که نیازی به پرسیدن ندارد. او از دوری معشوق و تاثیر آن بر خود سخن می‌گوید، به گونه‌ای که حتی برخورد به دامن محبوب هم نتوانسته تسلی‌اش دهد.