شمارهٔ ۵۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های چشمان یک زن مست و لب‌هایش که مانند نوشیدنی شیرین است، اشاره می‌کند. او دستش را در حالتی زیبا مانند ماه می‌بیند و از شنونده می‌خواهد که به نور و زیبایی‌های او توجه کند. پیام کلی ابیات دعوت به تماشا و لذت بردن از زیبایی‌های طبیعی و انسانی است.