نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / رباعیات الحاقی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ذاتم ز ورای حرف و بیرون ز حد است

وز چشمهٔ لطف آب حیاتم مدد است

علّت ز احد به اوحد آمد حرفی

علت بگذار کاینک اوحد احد است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عمق وجود و انقطاع از محدودیت‌های ظاهری است. شاعر می‌گوید که ذات او فراتر از کلمات و افکار انسانی است و از منبعی الهی به درون خود حیات و لطف می‌گیرد. در نهایت، شاعر به یک وحدت در وجود اشاره می‌کند که "اوحد" در حقیقت همان "احد" است، به معنای یگانگی و اهمیت الهی در ذات انسان.