شمارهٔ ۸۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / رباعیات الحاقی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس کز تو دوم در به در و کوی به کوی
تاریک شدم چون شب و باریک چو موی
فی الجمله به هر صفت که خواهی می دار
کان پشت ندارم که بگردانم روی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس گمگشتگی و تاریکی سخن می‌گوید. او در جستجوی عشق یا معشوق خود، در کوی و برزن سرگردان شده و دچار ناراحتی و تنگی خاطر است. او می‌گوید که به هر حالتی که بخواهی، من را بپذیر، چون دیگر پشت‌واندازه‌ای برای تغییر وضعیت یا پنهان شدن ندارم. تیره و باریک شده‌ام، گویی شب را به دوش می‌کشم.