شمارهٔ ۸۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات درونی و جدایی عاطفی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که دل، اگرچه در ظاهر پیدا نیست، در باطن به او وابسته است، اما در عمق وجودش متوجه می‌شود که حقیقتاً آن شخصی که به او تعلق دارد، نیست. او از شعله‌ور کردن آتش احساسات و درد و رنج سخن می‌گوید، چرا که در نهایت، در روز و شب همیشه یک احساس خالی از وجود آن شخص را تجربه می‌کند.