غزل شمارهٔ ۳۷۱ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عاشق و احساسات و عواطف او نسبت به معشوقش است. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که دلش را مجذوب کرده و او را به سوی مشکلات و سختی‌ها می‌کشاند. او خود را وابسته به معشوق می‌داند و می‌گوید که احساساتش را نمی‌تواند از دیگران پنهان کند، حتی اگر از آشنایانش آسیب ببیند. همچنین، شاعر به دردی که از عشق می‌کشد و دود و آتش ناشی از آن اشاره می‌کند، و در نهایت نشان می‌دهد که این عشق چقدر عمیق و پر از رنج و شعف است.