غزل شمارهٔ ۴۹۴ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس درد و عشق عمیق شاعر اشاره دارد. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او رحم کند و با وجود زردی و بیماری‌اش، توجهی به او داشته باشد. او از روزهایی که در عشقش رنج می‌کشد، صحبت می‌کند و می‌گوید که تنها در دام زیبایی محبوبش گرفتار است. در ادامه، شاعر سخن از درخواست بوی خوش گل‌ها می‌کند تا یادآور زیبایی محبوبش باشد و نهایتا به اوحدی اشاره می‌کند که اگرچه او را دیده، اما احساسش نگذاشته تا به دیگران توجه کند. در کل، شعر به عمق احساسات عاشقانه و درد جدایی اشاره دارد.