غزل شمارهٔ ۶۵۱ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیف زیبایی‌های محبوب است. شاعر از حلقه زرینی که بر گوش محبوب آویخته، و خال مشکینی که بر لب‌های اوست صحبت می‌کند. او به دیوانگی و عشق عمیقش اشاره می‌کند و زلف‌های محبوب را مانند بندهایی که او را محصور کرده‌اند توصیف می‌کند. شاعر به چشمان محبوب اشاره می‌کند که معانی عمیق را در خود پنهان دارد و اشک‌های خود را در غم او مانند دجله می‌بیند. او همچنین از شکستن عهد با دوستان قدیمی و پیوند با دوستان جدید سخن می‌گوید. عشق به محبوب و آرزوی دیدارش، عاشقان را به حالت جان دادن می‌کشاند. در پایان، شاعر به نصیحتی که اوحدی درباره ترک عشق می‌دهد، اشاره می‌کند و زیبایی خاص محبوب را یادآوری می‌کند.