غزل شمارهٔ ۷۱۶ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اندیشه‌هایی درباره مرگ و حیات اشاره می‌کند. او از مردگان می‌پرسد که کجایند هنگامی که مسیح زنده است. شاعر به قدرتی اشاره می‌کند که می‌تواند جان‌ها را زنده کند و از رنج‌ها شفاده دهد. او به اهمیت درک و شناخت اشاره می‌کند و می‌گوید که عقل و بصیرت باید پیرامون پیوند انسان‌ها و خالق مورد نظر قرار گیرند. تأکید بر فقر انسانی و جستجوی گنج‌های معنوی در زندگی بیان می‌شود و به نیاز به توجه به درون و نگریستن به واقعیت‌های عمیق‌تر زندگی اشاره دارد.