رباعی شمارهٔ ۱۰۳ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کرده مهندسانت از ساز سپهر
از برج و ستاره گشته انباز سپهر
شکل تو فگنده از فلک تشت قمر
نقش تو نهاده بر طبق راز سپهر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش مهندسان و هنر آنها در ساختن بناهایی اشاره دارد که به زیبایی آسمان و ستاره‌ها شباهت دارند. شاعر می‌گوید که شکل و نقش معشوق او مانند ماه است که از آسمان نازل شده و بر زمین اثر گذاشته است. به طور کلی، شعر به ارتباط زیبایی‌های زمین و آسمان پرداخته و نعمت‌های آن را ستایش می‌کند.