رباعی شمارهٔ ۹۹ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از احساس شکست و تحقیر سخن می‌گوید. او به نوعی به دشمن خود اشاره می‌کند که در نهایت به موفقیت رسیده و بزرگ شده، در حالی که خودش خرد و کوچک شده است. همچنین به عشق و دردی که به خاطر آن می‌کشد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق او به محبوبش باعث رنجش و صدمه روحی برایش شده است.