رباعی شمارهٔ ۱۰۴ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون دوستی روی تو ورزم به نیاز
مگذار به دست دشمن دونم باز
گر سوختنیست جان من هم تو بسوز
ور ساختنیست کار من هم تو بساز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دوستش می‌خواهد که در زمان نیاز و سختی، او را تنها نگذارد و به جای دشمنانش، از او حمایت کند. او بیان می‌کند که اگر قرار است جانش سوخته شود، دوستش را نیز در آن سهیم کند و اگر امکان ساختن و بهبود وجود دارد، از او بخواهد که در این کار همراهی کند. در واقع، او از وفاداری و همراهی دوستش در لحظات دشوار صحبت می‌کند.