نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۰۶ اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر جور کنی نیاورم دل ز تو باز

ور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز

چون بنده نپیچد ز خداوندان سر

وانگاه خداوند چنان بنده نواز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به رابطه بنده و خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر خداوند با او خوب رفتار کند، دلش را از او نخواهد گرفت و اگر با ناز و محبت با او برخورد کند، آماده است که هرگونه ناز او را بپذیرد. همچنین اشاره می‌کند که بنده هرگز از خداوند سرپیچی نمی‌کند و در نتیجه خداوند نیز با او مهربان و نوازشگر خواهد بود.