رباعی شمارهٔ ۱۱۱ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایش
بر دوش کشیده‌ای و برداشته‌ایش
در پای تو گر سر بنهد باکی نیست
کز خاک هزار بار برداشته‌ایش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و ناز زلف محبوب اشاره می‌کند که بر دوش او قرار دارد. او به عشق و فدایی خود نسبت به محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر سرش هم به پای محبوب بیفتد، هیچ نگرانی ندارد، چرا که بارها از خاک بلند شده است. این اشعار بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به محبوبش است.