نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۱۴ اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خالی داری بر لب چون قند، از مشک

خطی داری بر رخ دلبند، از مشک

بر ساعد خود نگار بستی یا خود

بر ماهی سیمین زرهی چند از مشک؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او از لبان شیرین و گونۀ دلنشین او یاد می‌کند و خطی زیبا بر چهره‌اش را توصیف می‌کند. همچنین اشاره به تزئینی دارد که بر بازوی او بسته شده، و زیبایی دلربا و زرق و برق او را با اشاره به رنگ و زینت‌هایش به تصویر می‌کشد.