رباعی شمارهٔ ۱۱۲ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
دل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
دلبستگییی که با میانت دارم
تا چون کمرت میان تهی نشماریش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به رابطه عاطفی و وابستگی عمیق اشاره دارد. شاعر به زیبایی و لطافت جسم محبوبش اشاره میکند و بیان میکند که دلش به خاطر او غمگین شده است. او از دلبستگیاش به محبوب میگوید و امیدوار است که این وابستگی به مانند میان تهی نشود و از بین نرود.