رباعی شمارهٔ ۱۱۸ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
نشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
من گم شدم از خود که ترا یافته‌ام
دریاب، که مثل من نیایی، ای دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به عشق و معشوقش بیان می‌کند. او خود را مانند خاکی می‌داند که در نور آفتاب معشوقش می‌درخشد. شاعر به نوعی وابستگی و گمگشتگی در عشق اشاره می‌کند و از دل می‌خواهد که درک کند که وی به خاطر معشوقش از خود دور شده و مانند او وجودی ندارد. در نهایت، او از دل می‌خواهد که این احساسات را درک کند.