رباعی شمارهٔ ۱۱۷ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کرد از دل صافی برت این آب درنگ
تا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ
اکنون که نشان کژروی دیدی ازو
بگذاشته‌ای که می‌زند بر سر سنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نکته‌ای اشاره دارد که در آن زیبایی و صفای دل درونی تشبیه شده به آب صاف. شاعر از دوستش می‌خواهد که لحظه‌ای تأمل کند و این پاکی را درک کند. همچنین بیان می‌کند که اکنون که عیوب و نارسایی‌ها را از شخصی دیده، آن شخص را ترک کرده و درگیر مشکلاتش است. به طور کلی، شاعر به تفکر درباره ویژگی‌های انسان‌ها و روابط توجه می‌کند.