رباعی شمارهٔ ۱۲ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداست
کندر دهنت موی شکافی پیداست
ما را دل سخت تو در آیینهٔ نرم
مانندهٔ سنگ از آب صافی پیداست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و زیبایی اشاره دارد. شاعر به شخص محبوب میگوید که اگر زیبایی او را انکار کند، در دلتنگی و احساساتش نمایان است. دل سخت او در مقابل دل نرم شاعر، مانند سنگی که در آب صافی روشن میشود، به وضوح نمایان است. به طور کلی، این ابیات نشاندهنده تضاد میان زیبایی ظاهری و عمق احساسات درونی است.