رباعی شمارهٔ ۱۲۰ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دلِ غمگین و آشفته دلداری می‌دهد. شاعر از دل می‌خواهد که از غم و اندوه کم کند و بار سنگین احساس شکست را کنار بگذارد. او به دل یادآوری می‌کند که بالاتر از همه، خداوندی است که نباید او را نادیده گرفت و به پرستش بی‌مورد افکار و احساسات منفی ادامه داد.