رباعی شمارهٔ ۱۲۵ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر گل چو نسیم سحری سود قدم
پوشیده نقاب غنچه بربود بدم
بر شاخ چو بو برد که گل برگی خاست
دی گربهٔ بید پنجه بگشود ز هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی صبحگاهی و طراوت گل‌ها اشاره می‌کند. نسیم صبحگاهی به گل‌ها ناز می‌زند و غنچه‌ها را می‌گشاید. همچنین، شاعر به لطافت و زیبایی طبیعت و انرژی که در آن وجود دارد، اشاره می‌کند. برای او، بیداری طبیعت و رنگ و بوی گل‌ها نماد زندگی و شکوفایی است.