نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۲۴ اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم

لعل تو جراحت دل و مرهم هم

صد پی بلب آمد از دلم خون، لیکن

از بیم رخ تو بر نیارد دم دم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از تأثیر عمیق عشق بر دل خود سخن می‌گوید. چشم محبوبش باعث ایجاد غم در دل او شده و در عین حال لب‌های او هم جراحتی به قلبش می‌زنند و هم مرهمی بر آن. هرچند که دلش پر از درد و خون است، اما به خاطر زیبایی محبوبش نمی‌تواند چیزی بگوید یا اعتراضی کند.