رباعی شمارهٔ ۱۲۶ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و شادی زندگی اشاره دارند. شاعر از ژاله (باران) و لاله (گل زیبای بهاری) سخن می‌گوید و از شخصی می‌خواهد که برخیزد و به سمت گلزار برود. او به زیبایی طبیعت و لذت‌های فصل بهار اشاره کرده و تأکید می‌کند که باید از این لحظات لذت برد، چرا که زندگی کوتاه و گذراست.