رباعی شمارهٔ ۱۳۵ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
در دام زمانه مرغ این دانه منم
زان باده که عقل میبرد جامی ده
گو: خلق بدانند که: دیوانه منم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساسات و سرنوشت شاعر هستند. او خود را به عنوان "مرد پیمانه" معرفی می‌کند و در دامی به نام زمان گرفتار است. با اشاره به باده‌ای که عقل را میبرد، از دیگران می‌خواهد که بپذیرند او دیوانه‌ای عاشق است. در کل، شعر به کشمکش‌های درون و رفتارهای نشأت‌گرفته از عشق و جنون اشاره دارد.