رباعی شمارهٔ ۱۴۳ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این چهار بیت، شاعر از ساقی می‌خواهد که باده‌ای به او بدهد تا غم و دردش را فراموش کند و با این کار زبانش را آزاد کند. او به شکستن توبه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر دوباره توبه کند، لبت را به خاطر عشق و علاقه‌اش خواهد شکست. به طور کلی، مضمون این اشعار تمایل به عشق و مستی و کنار گذاشتن توبه و ملاحظات است.