رباعی شمارهٔ ۱۵۱ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما را به سرای وصل خویش آری تو
بر ما ز لب لعل شکر باری تو
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که آنها را به جایی که به هم خواهند رسید، ببرد. او به زیبایی لب‌های معشوق اشاره می‌کند و خواستار این است که پرده‌ها کنار بروند تا چهره‌ی واقعی معشوق نمایان شود. در پایان، شاعر می‌پرسد اگر عاشق نباشند، پس چه فکر می‌کند؟