رباعی شمارهٔ ۱۵۴ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خالی،که لبت همی بباراید ازو
خالیست سیه که مشک میزاید ازو
صد تنگ شکر خورد ز پهلوی رخت
ترسم که دهان تو به تنگ آید ازو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت لبان معشوق اشاره می‌کند. شاعر با توصیف خالی بودن لب‌ها از شراب (یا شکر)، ابراز نگرانی می‌کند که شاید زیبایی لبان معشوق به حدی باشد که باعث تنگی دهان او شود. در واقع، لبان معشوق به اندازه‌ای شیرین و دل‌فریب هستند که شاعر از تاثیر آن بر او نگران است.