رباعی شمارهٔ ۱۵۲ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتو
هجر تو مرا کرده به حالی بیتو
ای ماه دو هفته، رفتی و هست مرا
روزی چو شبی، شبی چو سالی بیتو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر احساس عمیق فقدان و دلتنگی را به تصویر میکشد. گوینده از حال و وضعیت نامناسب خود در absence محبوبش سخن میگوید و اشاره میکند که بدون او زندگیاش مانند یک خیال توخالی شده است. او به مرور زمان اشاره میکند و میگوید که رفتن محبوبش، او را در حالت نا امیدی و تنهایی قرار داده است، به طوری که هر روز او مانند شب و هر شبش مانند سال میگذرد.