رباعی شمارهٔ ۱۵۶ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی چشم و ابروهای شخصی است که شاعر به آن عشق ورزیده است. شاعر به ویژگی‌های خاص چهره او اشاره می‌کند، از جمله کژ بودن ابروها و خال‌هایی که بر گوشه چشمش دارد. او این خال‌ها را به بنفشه‌ها و نرگس‌ها تشبیه می‌کند و به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش می‌پردازد.