رباعی شمارهٔ ۱۵۸ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
جانی داری، به لعل دلخواهش ده
خون جگرم برون شود، می‌خواهی
ای دیده، تو مردمی کن و راهش ده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و شاعر از دل و جان خود می‌گوید که باید به او تقدیم کند. او از معشوق می‌خواهد که با محبت و توجهش به او، درد دلش را تسکین دهد و احساساتش را برون ریزد. به نوعی، این شعر بیانگر عشق عمیق و longing (خواستن) شاعر به معشوقش است.