رباعی شمارهٔ ۱۵۷ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به مفاهیم عمیق روح و جسم اشاره دارد. در آن بیان می‌شود که انسان با وجود محدودیت‌های جسمی، حقیقتی عمیق‌تر و گنجینه‌های پنهان درون خود دارد. در واقع، روح انسان از جسم جداست و با وجود موانع ظاهری، استعدادها و امکانات بی‌پایانی در درون او نهفته است.