رباعی شمارهٔ ۱۷۳ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
گه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
اینها همه از چه؟ تا به بازی دل من
خوش بر زنخ آوری، به چاه اندازی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارند. شاعر به زلف و ابروی معشوق اشاره میکند و از بزم دل خود میگوید. او معشوق را به بازیگرفتن احساساتش متهم میکند و به نوعی از آن لذت میبرد، حتی اگر این بازی به درد و رنج او منجر شود.