نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۷۸ اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند گریزم و به نازم خوانی؟

من فاش گریزم و به رازم خوانی

بس دست خجالت چو مگس بر سر خود

خواهم زدن آن روز که بازم خوانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به سرگشتگی و درگیری احساسی خود اشاره می‌کند، او می‌گوید که هرچقدر هم بخواهد از معشوق خود فاصله بگیرد، باز هم به او وابسته است. احساس خجالت و شرم او از این وابستگی باعث شده که آرزو کند روزی بیاید که بتواند با آرامش به معشوقش نزدیک شود و در آرامش از او دعوت کند.